Dodenherdenking

Flutastic

Op 4 mei staan wij in Nederland stil bij de slachtoffers die gevallen zijn in de tweede wereldoorlog. Hoe langer de oorlog geleden is, hoe belangrijker het wordt om de jongeren stil te laten staan bij wat er destijds gebeurd is. Bewust laten zijn van de vreselijke gebeurtenissen tijdens de oorlog. Maar juist omdat het verder van hen afstaat door de tijdsperiode, is het goed om hen er extra bij te betrekken. En dit gebeurde afgelopen maandag in Apeldoorn.

In de Grote Kerk in Apeldoorn werd er een bijeenkomst gehouden wat door jongeren werd gedragen. Jongeren van verschillende instellingen en kunstdisciplines zijn benaderd om hieraan mee te werken. Zo werd ook ik gevraagd of er een leerling was die zijn of haar steentje bij kon dragen.

De afgelopen weken heb ik met Thirsa, een fluitleerling van 15 jaar die in juni haar C examen zal doen, een prachtige solo van Telemann voorbereid. Om bij haar de beleving nog groter te maken, heb ik haar gevraagd een verhaal te schrijven wat passend is bij dodenherdenking en bij het stuk. Thirsa heeft dit geweldig gedaan en ik kreeg een “kort” verhaal van 4 kantjes. Prachtig geschreven. Door middel van dit verhaal heeft zij haar solo nog weer anders geïnterpreteerd en kon zijn met nog meer beleving en muzikaliteit spelen. Ze had duidelijk eigen ideeën en invullingen gegeven aan haar solostuk.

Afgelopen maandag was het dan zo ver. In totaal waren er vier jongeren die het muzikale aspect op zich hadden genomen, drie jongeren die elk een levensverhaal vertelde over één van de vele oorlogsslachtoffers uit Apeldoorn en een vocaal ensemble, uiteraard ook bestaande uit jongeren, opende en sloot de bijeenkomst.

Trots kan ik zijn op Thirsa. Ondanks de nodige (herkenbare) zenuwen heeft ze prachtig gespeeld. De kerk was muisstil en hier en daar zag ik mensen een traantje wegpinken. Een mooie en betekenisvolle ervaring dus!

Na de bijeenkomst in de kerk gingen we in stille tocht naar het Oranjepark waar de harmonie van Klarenbeek (waar Thirsa normaal gesproken ook deel van uitmaakt) muzikale invulling gaf. Hier hielden we 2 minuten stilte en was de kranslegging.

Bijzonder was de delegatie uit Canada. Zij begeleiden de stille tocht door in uniform aan weerszijde van de weg op rij te staan wat alles een speciaal effect gaf.

Dodenherdenking, een treurig maar ook mooi moment om stil te staan bij wat zich 70 jaar geleden heeft afgespeeld hier in Nederland. In Apeldoorn een moment om de handen ineen te slaan en jongeren actief deel te laten nemen in het geheel en hen mee te geven wat er is gebeurd. En hoe belangrijk is muziek hier dan bij… hoe zou zo’n bijeenkomst zijn zonder muziek… Ik denk dat velen het met me eens zijn als ik zeg dat zoiets zonder muziek niet kan, dat muziek toch echt een essentieel iets is wat je raakt en wat er écht bij hoort.